آخرین مطالب

بهمن خونین جاویدان

ارسال شده در : ۰۲ بهمن ۹۱ توسط : حسین زاده

دبستانی» که بودیم، بهمن‌ماه برایمان به معنی جشن بود و دیگر هیچ! سالهای ۶۲ و ۶۳ و ۶۴ و… چیز زیادی نمی‌دانستیم از «بهمن خونین جاویدان» اما «امید» امام (ره) بودیم! صفحه اول هر کدام از کتاب‌هایمان را که باز می‌کردیم زیر تمثال مبارک امام (ره) نوشته بود: «امید من به شما دبستانی‌هاست.» آن وقت‌ها [...]

دبستانی» که بودیم، بهمن‌ماه برایمان به معنی جشن بود و دیگر هیچ! سالهای ۶۲ و ۶۳ و ۶۴ و… چیز زیادی نمی‌دانستیم از «بهمن خونین جاویدان» اما «امید» امام (ره) بودیم! صفحه اول هر کدام از کتاب‌هایمان را که باز می‌کردیم زیر تمثال مبارک امام (ره) نوشته بود: «امید من به شما دبستانی‌هاست.» آن وقت‌ها هنوز آنقدر پا نگرفته بودیم که برویم و در رکاب سردارانش در جبهه حق علیه باطل با ظالمین در بیفتیم. معنی حرف امام (ره) را هم نمی‌فهمیدیم زیاد. امروز اما بزرگ شده‌ایم و بهمن خونین او که از راه می‌رسد نگرانیم از چشمهای امام (ره) که از ملاء اعلی ما را می‌پاید. و نگرانیم که امام (ره) امروز از امیدهایش راضی هست یا نه؟ اما همینقدر هست که امروز ما بزرگ شده‌ایم و دانشگاه را پشت سر گذاشته‌ایم و نشان به آن نشانی که با «مصطفای شهید» که از میان ما فدای مجد و عظمت اسلام شده است، از سردر دانشگاه دروازه شهادت ساخته‌ایم. «مصطفی» در رکاب خامنه‌ای عزیز خار چشم استکبار بود و مستکبرها نتوانستند مجاهده او در رکاب ولی فقیه را تحمل کنند. اصلا ما امروز رضایت خمینی (ره) از دبستانی‌هایش را در رضایت خامنه‌ای (روحی فداه) می‌جوییم. به رسم شهیدان: اماما! به خون مصطفای شهید قسم که ما پشتیبان ولایت فقیه خواهیم ماند تا به مملکتمان آسیبی نرسد، تا چشم دشمنان اسلام کور شود، تا راه تو همچنان راه مبارزه با کفر و شرک و الحاد و استکبار بماند، تا به حساب هر ظالمی که یاران تو نرسیدند که به حسابش برسند برسیم و تا هر مظلومی را که یاران تو نرسیدند که یاری کنند یاری کنیم، تا نگذاریم انقلاب بدست نا اهلان و نا محرمان بیفتد، تا نا اهلان «مرگ بر آمریکا» را به مذاکره با آمریکا نفروشند و تا یاران دیروز تو امروز خون به دل وصی تو نکنند! «بهمن خونین جاویدان» که از راه می‌رسد همه مدعی «انقلاب ۵۷» می‌شوند! مدعی «انقلاب اسلامی» اما هنوز هم پیروان راستین ولی فقیه‌اند؛ که ما دیگر از مدعیان تکنوکرات و روشنفکر و غربزده انقلاب اسلامی، ایضاً از مدعیان عقب نشسته از مواضع اصولی انقلاب اسلامی که امروز یا تا خرخره در دنیا غرقند و یا شمشیرهای مبارزه‌شان زنگ زده و دیگر به رسم شهیدان زبان آرمانخواهی نمی‌گشایند، نا امیدیم. بگذار آدم انقلاب اسلامی سردار شهید «مرتضی یاغچیان» باشد که توی وصیتنامه‌اش نوشته است: «امروز تمامی کفر به سر کردگی آمریکا با تمام قوا در مقابل اسلام صف کشیده و اسلام و انقلاب اسلامی امروز به خون ما نیاز دارد تا ریشه‌اش محکم شود و اگر ما در این امر قصور کنیم، فردای تاریخ در مقابل خدا و رسول خدا و نسل آینده مسئول خواهیم بود» و هنوز هم با وصیتنامه‌اش دارد آدم آرمانخواه برای انقلاب اسلامی درست می‌کند و  همانطور که خودش خواسته بود جسم مطهرش هنوز دارد از خاکریز خطش در «مجنون» حراست می‌کند. دعواهای سیاسی، آدم برای انقلاب اسلامی درست نمی‌کنند. درد ما درد دین است و اینها دردشان رسیدن به پای مالزی و ترکیه مدرن و اروپای پست مدرن و درد یک عده‌شان هم (خاکم به دهان) سیتیزن‌شیپ گرفتن و گریختن به غرب است! درد ما با درد اینها متفاوت است اگر نه تن به فرهنگ توسعه و تکنوکراسی سپردن دیگر چه نیازی به انقلاب اسلامی داشت؟ اصلا مَقدم امام (ره) را هم همین شهدا بودند که گشودند؛ غربزده‌ها فقط تا پیاده شدن از هواپیما در مهرآباد با امام (ره) بودند. مقدمت را اماما شهیدان — با نثار تن خود گشودند — خونشان فرش راه تو بادا — عاشق راه پاک تو بودند. اصلا امروز هم پاسدار مبانی حکومت اسلامی شهدایند و هرکس در دفاع از اُس الاساس حکومت اسلامی یعنی ولایت فقیه سینه‌ای برای سپر کردن داشته، اقتدا به حرف اول و آخر شهدا داشته که «امام را تنها نگذارید». ما دبستانی‌ها امید امام (ره) بودیم. الان هم هستیم هر چند عده‌ای از ما در غفلتی که از درک نکردن دوران مجاهدت‌های امام (ره) و شهدا در انقلاب و جنگ حاصل آمده بود در سالهای بعد از خاتمه جنگ در دام «استحاله فرهنگی» که فرهنگ توسعه آنرا گسترده بود افتادند و بعدها در «جامعه مدنی» هضم شدند و امیدی را که امام (ره) به آنها بسته بود نا امید کردند. اما چه باک! حکم خداست که اهل ایمان به حالی که هستند نمانند تا سره‌ از ناسره در غربال ابتلاء جدا شود و باید هم که بشود! «ما کان الله لیذر المؤمنین علی ما انتم علیه حتی یمیز الخبیث من الطیب.»

چه بخواهیم و چه نخواهیم «بهمن خونین جاویدان» میراث خونینش یعنی «جمهوری اسلامی» را که رنج حمل آن تا امروز بر دوش صدها هزار شهید و جانباز و مجروح و خانواده‌ها و پیروان آنها بوده، همین امروز و فرداست که به دوش ما دبستانی‌ها تحمیل کند. و باز هم چه باک! در میدانی که میدان ابتلاء است و هیچ چیز جز سنت خدا حکم نمی‌کند، حکم است که شانه خود را زیر این بار بدهیم. امید را هم امام (ره) برای چنین روزی به ما بسته بود. سید شهیدان اهل قلم نوشت: «مشک رنجهای انقلاب را به دندان کشیده‌ایم و دست و پا داده‌ایم اما رهایش نکرده‌ایم.» مباد که ما آنرا رها کنیم! حرف سید یعنی اینکه جمع زده‌ایم بین انقلاب اسلامی و عاشورا. این جمع زدن هم فقط در نزد پیروان راستین ولایت فقیه است که حاصل می‌شود و الا خیلی‌ها خواستند که بین انقلاب اسلامی و دموکراسی، بین انقلاب اسلامی و تکنوکراسی، بین انقلاب اسلامی و لیبرالیسم، بین انقلاب اسلامی و سوسیالیسم، بین انقلاب اسلامی و ایسم‌های مرسوم دنیا، حتی نیهیلیسم، جمع بزنند و نشد. عجب نوایی ساخته کسی که نوای به یاد ماندنی «بهمن خونین جاویدان» را خلق کرده؛ بر دل تار شب این شهیدان — دست قهار خلق خدایند — از تبار حسین شهیدند — از دیار عروج و خدایند — در زمستان بهاران آمد — آدم از قعر دوران آمد — بوی نسل شقایق پیچید — بوی عطر شهیدان آمد — بهمن خونین جاویدان – تا ابد زنده یاد شهیدان. وارث انقلاب اسلامی، نسل شقایق است؛ بقیه از جمع زدن میان انقلاب اسلامی با آنچه غیر اسلام و قیام لله است عاجزند. با بهمن‌ خونین‌، بوی نسل شقایق می‌پیچید و دل خونین ما شقایقی است که داغ شهادت «شقایق‌های آتش گرفته» را بر خود دارد و منتظر روزی است که بلبلی در وصفش سرود شهادت بسراید. قرعه فال شهادت را بنام ما نزده‌اند هنوز اما داغی که بر دل ماست، «در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش»! جمعنا الله بیننا و بینهم فی الجنة و ختم لنا بالشهادة.

 

دکتر بیضایی | اسکالپل

Share

یک دیدگاه نوشته شده است! می توانید دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه خود را به ما بگویید.




  • javanskin.ir
  • باراک اوباما
  • تبلیغات
راز نوشت

فاصله شعار تا دروغ؟

راز۵۷ – محمد حسین جعفریان| یکی از شرکتهای تلفن همراه، تبلیغ می‌کند و پیامک می‌دهد که اگر فلان تاریخ (که معمولاً زودتر از تاریخ رایج تصفیه قبوض است) بدهی خود را بپردازید، یک روز مکالمه رایگان هدیه می‌گیرید.اوایل هم یکی دو بار خود من چنین کردم و هدیه گرفتم. بماند که در آن تبلیغ توضیح [...]

دیدگاه (۱)